Αφορά τη μελέτη, κατανόηση και εφαρμογή αρχών, μεθόδων και δεξιοτήτων που σχετίζονται με την πρόληψη, αναγνώριση, αντιμετώπιση και αξιολόγηση κρίσιμων καταστάσεων στο πλαίσιο της νοσηλευτικής φροντίδας. Εστιάζει στη διαχείριση επειγόντων περιστατικών, μαζικών καταστροφών, υγειονομικών κρίσεων, ενδονοσοκομειακών συμβάντων, ψυχοκοινωνικών κρίσεων και καταστάσεων αυξημένου κινδύνου για ασθενείς, οικογένειες, επαγγελματίες υγείας και οργανισμούς φροντίδας. Στο πλαίσιο της Νοσηλευτικής Επιστήμης, το αντικείμενο συνδέεται με την κλινική λήψη αποφάσεων, την επικοινωνία σε συνθήκες πίεσης, την ομαδική συνεργασία, την ηγεσία, την ασφάλεια των ασθενών, τη διαχείριση πόρων και την ψυχολογική υποστήριξη των εμπλεκομένων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο του/της νοσηλευτή/τριας στην έγκαιρη αναγνώριση κινδύνων, στον συντονισμό παρεμβάσεων και στη διατήρηση της ποιότητας και συνέχειας της φροντίδας κατά τη διάρκεια και μετά την κρίση.