6 ώρες θεωρία (Διαλέξεις και διδασκαλία επί του σχεδιαστηρίου)/1 ώρα εργαστηριακή άσκηση Το μάθημα αυτό διατηρεί, σε μεγάλο βαθμό, τους στόχους και τις επιδιώξεις του αντίστοιχου μαθήματος «Αρχιτεκτονική Σύνθεση VII» του προηγούμενου 7ου Εξαμήνου. Συγκεκριμένα, επιδιώκεται να καταστεί κατανοητό ότι κατά τη διεργασία της αρχιτεκτονικής σύνθεσης υπεισέρχεται ένα πλήθος αλληλοεξαρτώμενων παραμέτρων, οι οποίες οφείλουν να εξεταστούν (ανεξάρτητα, αλλά και συνδυαστικά), όχι μόνο διότι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της διεργασίας αυτής –την οποία και ολοκληρώνουν–, αλλά και διότι στηρίζουν και καταξιώνουν την αρχιτεκτονική δημιουργία. Με την, κατά το δυνατόν, πολύπλευρη προσέγγιση του συνθετικού θέματος και την εμβάθυνση σε ουσιώδεις πτυχές της συνθετικής διαδικασίας, επιδιώκεται η κάλυψη μεγάλου εύρους ζητημάτων του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού: από την κλίμακα της πόλης στην κλίμακα της οικοδομικής λεπτομέρειας, από το διάγραμμα της συνθετικής δομής στην «ατμόσφαιρα» του εσωτερικού χώρου κ.λπ. Η θεωρία του μαθήματος περιλαμβάνει εισηγήσεις-παρουσιάσεις (με παράλληλη προβολή εικόνων), περιεχομένου ανάλογου με το, κατά περίπτωση, προτεινόμενο συνθετικό θέμα, καθώς και εμβάθυνσης σε ζητήματα κατασκευής, υλικών και επεξεργασίας επιφανειών. Το προς μελέτη θέμα έχει σύνθετο κτιριολογικό πρόγραμμα, προϋποθέτει αυξημένες λειτουργικές και κατασκευαστικές απαιτήσεις, διεκδικεί χαρακτηριστικά τη θέση του μέσα στην πόλη, αλλά και οφείλει να διαθέτει ζωντάνια και δυναμισμό, αγγίζοντας τα ενδιαφέροντα μιας σύγχρονης κοινότητας ανθρώπων. Οι παραπάνω προϋποθέσεις προσδιορίζουν μια κτιριακή σύνθεση με ισχυρό δημόσιο χαρακτήρα και κοινωνικό έρεισμα. Συγκεκριμένα, προτείνεται προς μελέτη ένα ειδικό κτιριακό συγκρότημα διοίκησης, εργασίας, ψυχαγωγίας κ.λπ., που να ενδυναμώνει τη συλλογικότητα και τη συμμετοχή των πολιτών (π.χ. Δημαρχείο, Πολιτιστικό Κέντρο, Κτίριο Μικτών Χρήσεων, Επαγγελματικό Κτίριο κ.ά.). Εναλλακτικά, προτείνεται η περαιτέρω μελέτη (σε λεπτομερέστερες κλίμακες) του συνθετικού θέματος του αντίστοιχου μαθήματος του προηγούμενου εξαμήνου. Ιδιαίτερη σημασία κατά την επεξεργασία των συνθετικών προτάσεων δίνεται στην αξιοποίηση και εφαρμογή ποικιλίας αναπαραστατικών μέσων, τα οποία περιλαμβάνουν τόσο την ‘παραδοσιακή’ σχεδίαση με το χέρι και την κατασκευή τρισδιάστατων προπλασμάτων (μακετών), όσο και σύγχρονες τεχνικές ψηφιακών απεικονίσεων (2D, 3D, βίντεο κ.ά.), καθώς και κατάλληλους συνδυασμούς τους.