Αφορά τη μελέτη των ψυχολογικών, συμπεριφορικών και κοινωνικών παραγόντων που επηρεάζουν την υγεία, την ασθένεια, την πρόληψη, τη θεραπεία και την προσαρμογή του ατόμου στη νόσο. Στο πλαίσιο της Νοσηλευτικής Επιστήμης, εστιάζει στη σχέση μεταξύ ψυχικών διεργασιών και σωματικής υγείας, στη συμπεριφορά υγείας, στη διαχείριση του στρες, του πόνου και της χρόνιας νόσου, καθώς και στην ψυχολογική ανταπόκριση του ασθενούς και της οικογένειας σε καταστάσεις ασθένειας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην επικοινωνία επαγγελματιών υγείας–ασθενών, στη θεραπευτική σχέση, στην ενσυναίσθηση, στη συμμόρφωση στη θεραπεία, στην απώλεια, στο πένθος και στην ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Το αντικείμενο συνδέεται άμεσα με την ολιστική και ανθρωποκεντρική νοσηλευτική φροντίδα, συμβάλλοντας στην αναγνώριση των ψυχοκοινωνικών αναγκών και στην εφαρμογή βασικών αρχών ψυχολογικής υποστήριξης στην κλινική πρακτική.