Το μάθημα συνιστά μια εισαγωγή στη νεότερη και σύγχρονη ελληνική ιστορία από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους (1830) ως την είσοδο της χώρας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (αρχές δεκαετίας του 2000). Σκοπό έχει τόσο τη συγκρότηση του κράτους από την αντιβασιλεία στη μοναρχία του Όθωνα στη συνταγματική μοναρχία (1844) και τη βασιλευόμενη δημοκρατία (1864). Προς τούτο εξετάζονται η γεωπολιτική θέση της χώρας και το κομματικό φαινόμενο, ενώ στη συνέχεια στο επίκεντρο τίθενται τα βήματα ανάπτυξης, εκσυγχρονισμού-εκβιομηχάνισης και η πορεία του κράτους ως την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ) και τον «ατυχή» ελληνοτουρκικό πόλεμο (1897). Στη μετάβαση από τον 19ο, τον «εθνικό αιώνα» στον 20ο, τον «κοινωνικό αιώνα», υπό το πρίσμα της Μεγάλης Ιδέας και των νέων ιδεολογικών ρευμάτων (σοσιαλισμός) αναλύονται οι πολιτικές και πολεμικές συγκρούσεις και σταθμοί (Βαλκανικοί Πόλεμοι, Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Διχασμός, Μικρασιατική Καταστροφή, Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Εμφύλιος Πόλεμος, Δικτατορία των Συνταγματαρχών, Μεταπολίτευση, είσοδος της χώρας στην ΕΟΚ-Ε.Ε και ΟΝΕ, ελληνοτουρκικές σχέσεις και κρίσεις) στη σύγχρονη πορεία του ελληνικού κράτους.